تجارب زیسته دبیران تربیت‌بدنی نقش مهمی در ارتقا کیفیت آموزش تربیت‌بدنی در مقاطع متوسطه دارد؛ از این‌رو، پژوهش حاضر با هدف واکاوی و تبیین این تجارب در استان خراسان جنوبی انجام گردید. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پدیدارشناسی توصیفی هوسرل (2012) صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دبیران تربیت‌بدنی استان خراسان جنوبی در نیمسال اول سال تحصیلی۱۴۰4-۱۴۰5 بود. مشارکت‌کنندگان با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند از نوع نظری و با تأکید بر راهبرد حداکثر تنوع انتخاب شدند. معیارهای ورود به پژوهش شامل داشتن حداقل ۱۰ سال سابقه کاری، تحصیل در رشته تربیت بدنی و دارا بودن ابلاغ تدریس حداقل ۱۲ ساعت در مقاطع متوسطه بود. گردآوری داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته صورت گرفت و فرایند مصاحبه‌ها تا دستیابی به اشباع معنایی ادامه یافت. تجزیه و تحلیل داده‌ها به روش هفت مرحله‌ای کلایزی (1969) و با استفاده از نرم‌افزار MAXQDA 2020 انجام شد. تحلیل تجارب زیسته شغلی دبیران تربیت‌بدنی منجر به شناسایی و استخراج شش مضمون اصلی گردید که شامل: رویکردهای تدریس، چالش‌های شغلی و محیطی، آموزش و توسعه حرفه‌ای، مهارت‌ها و توانمندی‌های حرفه‌ای، عوامل انگیزشی شغلی و تجارب زیسته منتقل‌شده به دانش‌آموزان در کلاس تربیت‌بدنی است. بر اساس نتایج پژوهش، بهره‌گیری از تجارب زیسته دبیران تربیت‌بدنی در تدوین الگوهای مدیریتی و برنامه‌های آموزشی، نظام آموزشی را قادر می‌سازد تا بهترین فرصت‌ها را برای توسعه و حمایت از معلمان فراهم آورد. این رویکرد، ضمن هدایت بهینه انرژی حرفه‌ای معلمان برای ارتقای سلامت جسمانی دانش‌آموزان، سازگاری حرفه‌ای آنان با تغییرات محیطی را تقویت می‌کند.
