نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه شهید بهشتی

2 دانشگاه تهران

3 شهید بهشتی

4 دانشگاه گیلان

چکیده

هدف اصلی این پژوهش شناسایی تاثیر اجرای برنامه «من می‌توانم» بر تغییر نگرش دانش-آموزان مدارس ابتدایی نسبت به ورزش فراگیر بود. پژوهش حاضر کاربردی و از نوع پژوهش‌های نیمه تجربی بود. نمونه‌ی آماری شامل ۵۰ نفر از دانش‌آموزان پایه ششم دبستان بودند که در دو گروه 25 نفری کنترل و تجربی جای گرفتند. گروه تجربی در سه جلسه تحت آموزش برنامه‌های من می‌توانم قرار گرفتند. ابزار اندازه‌گیری شامل پرسشنامه نگرش کودکان نسبت به ورزش فراگیر( بلاک، 1995) و چک لیست صفات (سیپراستاین،۲۰۰۶) برای ارزیابی نگرش شناختی بود که جهت جمع آوری داده‌ها، از طرح پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد و پرسشنامه‌ها قبل و پس از اجرای برنامه در اختیار هر دو گروه قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل متغیرها، از آزمون‌های آنالیز واریانس مختلط، تی مستقل و تعقیبی برونفرونی و همچنین ویل‌کاکسون استفاده شد. نتایج نشان داد این برنامه تاثیر معنی‌داری بر تغییر نگرش دانش‌آموزان نسبت به ورزش فراگیر دارد. پیشنهاد می‌شود برنامه «من می-توانم» در سرفصل‌های درسی تربیت بدنی قرار گیرد و به صورت مستمر در مدارس ابتدایی ایران اجرا شود. با اجرای این برنامه در مدارس، علاوه بر بهبود و ارتقا نگرش مثبت نسبت به افراد دارای معلولیت و ادغام آنان در جامعه، بسیاری از محدودیت‌های موجود برای افراد دارای معلولیت در جامعه نیز از بین خواهد رفت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات